Greta's humeur daalt met de dag

Intussen is Greta al 16 dagen geleden gedekt. Uiteraard kunnen we nog niets aan haar zien, maar haar karakter is wel wat veranderd. Ze is heel slecht gehumeurd. Vooral 's avonds als ze ligt te slapen, gromt ze direct als een andere hond in haar buurt komt. Ook blijft ze veel meer bij mij in de buurt. 's Ochtends wil ze alleen naar buiten als ik ook ga, zelf over het erf lopen, vindt ze niet meer leuk. Maar we wachten het af.

Wandelen in de polder

Greta heeft nog weinig van een drachtige hond. Ze is ook pas 10 dagen geleden gedekt. Het enige wat afwijkt van normaal, is dat ze 's ochtends niet in beweging te krijgen. Pas na een uur of twee wordt ze actief en dan is ze de hele dag ook actief.
Vanmiddag hebben we een wandeling door de polder gemaakt. Alledrie de honden genieten ervan en ik ook.

Greta weer gedekt

Voor Broer was het de eerste keer dat hij moest/ mocht dekken. Onder de reuen van de wetterhounen gaat het dekken over het algemeen wat moeilijker. Maar niet voor Broer. Zaterdag had hij in 50 minuten gedekt. Niets eerste keer wat aftasten, maar direct werken. Gisteren kwamen we aan en Broer wilde direct dekken. Greta wilde eerst nog wat voorspel en liet Broer flink rennen. Na 10 minuten dekte Broer al weer. Vanaf nu is het afwachten of het houdt.
Zowel Dora als Greta zijn nooit leeg gebleven, dus ik verwacht dat er wel wat in zit. Over een maand weten we meer.

Greta gedekt door Age Broer fan de Boskstêde

Een maand geleden zijn Greta en ik bij Age Broer fan de Boskstêde op visite geweest. Op dat moment moest Greta niet veel van hem hebben. Broer was heel enthousiast, maar Greta had een houding tot hier en niet verder.
Vandaag was het heel anders. Broer was haar favoriet in het park. Hij dekte haar snel. Maandag gaan we nog een keer en dan maar hopen dat er puppies komen rond 20 maart.

Vakantie in de Gard

Intussen is de rust weergekeerd. Alle pups zijn naar hun nieuwe baasjes en maken het goed. We krijgen enthousiaste verhalen.

Sinds vorige week zitten wij in de Gard met Dora en Greta. Voor Silke is Zuid-Frankrijk een te groot risico in verband met haar hartklachten en de warmte. Zij is dus goedverzorgd thuisgebleven.

De eerste week zijn we naar een hondencamping gegaan in Verfeuil. Dat was wel 1100 kilometer rijden. Maar dan zouden we ook mooi weer hebben.

Het mooie weer wil echter maar niet komen. De camping is prima, rustig en ruim. We maken veel uitstapjes en ondanks dat het weer maar niet wil lukken, hebben we veel plezier.

De tweede week verplaatsen we naar een camping in het dorp Goudargues. Dat is maar 5 kilometer verderop. Ook hier krijgen we een hele ruime plek en vermaken we ons prima. De honden mogen niet meer loslopen, maar dat blijkt geen probleem. Direct achter de camping begint een wandelpad langs de Ceze en vlak voor onze plaats loopt een klein stroompje. Dat is vooral voor Dora heerlijk die de hele dag aan het 'slootkanten' is.

Tot zover een korte impressie van de vakantie

Cas Ids (Iwan) gaat naar huis

Vanochtend om 11 uur is Cas Ids opgehaald. Cas Ids gaat in het vervolg als Iwan door het leven. Vandaag zet hij zijn beste beentje voor. Alle aandacht voor hem vindt hij wel erg prettig. Iwan gaat verhuizen naar de Achterhoek.



's Middags ga ik met de overgebleven 2 puppies naar het meer. Een gedeelte van de wandeling mogen ze wandelen aan de riem, een stukje los en een stukje in de wandelwagen. Daarna zijn ze uitgeput en slapen de rest van de middag.



De eigenaren van Imke bellen nog dat het heel goed met haar gaat. Ze heeft prima geslapen, speelt graag met de kinderen en eet ook goed.

28 mei Meike naar huis

Na lang wachten was het voor twee jongetjes zover: ze mogen hun wetterhoun ophalen. Helemaal uit Koblenz komen ze om haar te halen. Na een week met vier pups opgetrokken te hebben, is het nu de beurt aan Meike. Meike zal verder door het leven gaan als Imke. Imke vond het prachtig twee van die jongens. Zij houdt wel van een beetje drukte.